“Sjoch, dêr komt de boat fan Sinteklaas!” Het is zaterdagmiddag eind november 2025 en samen met mijn zus en haar drie handenbinders staan we op de kade van de haven in Rottevalle te wachten tot de Sint komt. De kids hebben me enthousiast verteld dat ze die avond voor het eerst hun schoen mogen zetten. De oudste hoopt op snoep, de middelste op nagellak en de jongste op iets van PAW Patrol.
“Se krije ek noch in oar kadootsje”, fluistert mijn zus me stiekem toe. Ik zie haar glunderen. Die trotse blik zegt genoeg. “Bist wer yn ferwachting?” vraag ik zachtjes. Ze knikt breed lachend en legt haar vinger subtiel tegen haar lippen. “Sy witte noch fan neat”, wijst ze naar de drie goochemerds, die oren op steeltjes hebben. “Ik ferras se jûn mei it nijs.”
Die avond stopt mijn zus naast iets lekkers ook de zwart-wit echo van de baby in drie paar schoentjes bij de kachel. Vol verwachting dendert het drietal zondagochtend in alle vroegte naar beneden. De oudste heeft al snel door wat er aan de hand is als ze de echo ziet. De middelste moet even nadenken wat zo’n zwart-wit plaatje ook maar weer was.
En de jongste? Die kijkt beteuterd naar de oogst in z’n schoen. Wat blijkt: hij is die ochtend om vijf uur al naar beneden geslopen om in z’n schoentje te gluren. Het ingepakte vierkante snoepje leek verdacht veel op een gum. En laat een gum van PAW Patrol nu nét zijn wat hij zo graag wilde hebben.
Maar na het uitpakken blijkt die prachtige gum slechts een snoepje te zijn. Huilend kruipt hij bij m’n zus op schoot. De teleurstelling over de gum die geen gum blijkt te zijn, is groter dan het nieuws dat er een baby komt. Op de vraag of hij wel weet wat het zwart-wit plaatje is, schudt hij z’n hoofd. “Do wurdst in grutte broer”, vertelt m’n oudste nichtje. Ook dat helpt niet tegen de tranen. En dan komt snikkend de doodeenvoudige conclusie. “Mar ik wol sa graach in écht kadootsje.”
Op maandagochtend neemt hij apetrots de echo mee naar school. In de kleuterkring, in de gang en op het schoolplein vertelt hij aan iedereen die het maar wil horen dat hij grote broer wordt. Over de gum wordt met geen woord meer gerept. Die teleurstelling is verrassend snel ook weer uitgegumd.
